Blog: Spiritualiteit is werken aan jezelf
Wat is spiritualiteit voor mij?
Spiritualiteit wordt vaak gezien als een gave. Een gave als medium, healer of het op een andere manier ten dienste staan van je omgeving.
Ikzelf bekijk spiritualiteit als niets anders dan bewustwording. Bewustwording van jezelf, jouw rol, jouw patronen, jouw normeringen, jouw manier van oordelen en leven vanuit dualiteiten.
Om dit vervolgens vanuit inzicht los te kunnen gaan laten, uit het hoofd te komen door het denken te verstillen en je vanuit een hoger zelf steeds meer af te stemmen op een innerlijk weten.
De dagelijkse praktijk van alert zijn
Spiritualiteit is continu werken aan jezelf. Alert zijn. Je afvragen waarom iets je triggert, waarom het je uit balans brengt. Door het "waarom" te gaan doorzien en begrijpen kom je in de acceptatie en kun je het steeds meer laten zijn.
Vanuit deze verstilling waarbij het persoonlijke denken steeds minder dominant wordt, ga je op een gegeven moment ook merken dat je wordt geholpen. Dat er een onzichtbare maar duidelijk voelbare aanwezigheid is van een hogere begeleiding. Iets wat je helpt door je soms spontaan de antwoorden te geven, je signalen te geven die je een duwtje kunnen geven in een bepaalde richting.
En alhoewel ook de healer erbij hoort, ook het medium zijn rol heeft, alles op aarde ergens toe dient en soms ook werkelijk een onderdeel van je pad behoort te zijn: je gaat ervaren dat steeds meer antwoorden te vinden zijn binnen jezelf.
Leven vanuit het hart – non-dualistische liefde
Eigenlijk is spiritualiteit het leven vanuit je hart. Een onvoorwaardelijke verbondenheid met alles en iedereen, waarbij je vanuit liefde-wijsheid laat zijn. Geen menselijke, dualistische liefde waar weer die verwachtingen, patronen en normeringen aan hangen; een non-dualistische staat van zijn die ontstaat vanuit het inzicht, het doorzien, het volledig accepteren dat alles mag zijn.
En door dit te "leven" leer je ook andere mensen op een steeds bewustere manier naar het leven te kijken.
De olievlek of een walhalla?
Ik geloof niet in een wereld die gaat veranderen in een walhalla. Een transformatie waarbij we ineens worden opgetild naar een andere dimensie waarin enkel vrede heerst en we uitsluitend respectvol en liefdevol met elkaar omgaan.
Waar ik wel in geloof is die olievlek. Door zelf alert te zijn en je rol op deze aarde bewust te leven, door hartelijk te zijn. Niet vanuit de persoonlijke wil iets willen opleggen, maar te delen op het moment dat dit vanuit een hoger goed bezien gewenst is. Te kunnen laten zijn – en te Zijn.
Dat is wat mij betreft spiritualiteit, esoterie, bewustzijnsverruiming – of hoe je het beestje ook een naam wilt geven. Het antwoord is enkel te vinden in jezelf; de buitenwereld is enkel een spiegel.
Deze manier van kijken naar spiritualiteit is ook wat in de Kosmosofie zit besloten. Kosmosofie draait niet om het geloven in een leer, maar om het zelf ervaren van deze verbondenheid en het zuiveren van het eigen bewustzijn. Het is een uitnodiging om niet langer te zoeken buiten jezelf, maar om de stilte en de antwoorden daarbinnen te vinden. Wil je hier meer over weten? Bekijk dan ook eens de inleiding over Kosmosofie.
Wat betekent dit voor mijzelf?
Uiteraard word ook ik nog elke dag getriggerd. In mijn relatie, in hetgeen ik doe, in de contacten met de mensen om mij heen, in hoe de omgeving tot mij komt en wat ik daarbij voel.
Voor mij zit de uitdaging erin om niet mee te gaan in de beleving van een ander. Niet mee te praten, niet in discussie te gaan, me niet omlaag te laten trekken. Te kunnen laten zijn en toch een leuk gesprek te hebben, te kunnen laten zijn en dit niet van invloed te laten zijn op hetgeen je doet. Te laten zijn en steeds meer de rots in de branding te blijven. Iets wat steeds meer een staat van zijn wordt, maar waar ik ook nog steeds mijn triggers blijf hebben en verder mag blijven groeien.
Een boeiende weg!🙏